Element sprężający w sprężarkach zębatych składa się z dwóch wirników które obracają się w przeciwnych kierunkach w komorze sprężania.

Wirniki w sprężarce zębatej.

Proces sprężania składa się z fazy wlotu, fazy sprężania i fazy wylotu. W fazie wlotu powietrze jest zasysane do komory sprężania dopóki wirniki nie zablokują wlotu. W fazie sprężania zassane powietrze znajduje się w komorze sprężania, której przestrzeń staje się coraz mniejsza podczas ruchu wirników. Wylot powietrza ma miejsce gdy jeden z wirników odsłania kanał wylotowy. Powietrze wydostaje się wtedy z komory sprężania. Otwory wlotowe i wylotowe usytuowane są promieniście w stosunku do komory sprężania co pozwala na zastosowanie łożysk o prostszej konstrukcji i ułatwia napełnianie komory sprężania.

Poszczególne etapy sprężania w sprężarce zębatej.

Oba wirniki są zsynchronizowane poprzez przekładnię. Maksymalny współczynnik ciśnienia dla bezolejowej sprężarki zębatej wynosi 4.5. W rezultacie dla osiągnięcia wyższych wartości ciśnień potrzeba kilku stopni sprężania.

Hasło pobrane z "Akademii Sprężonego Powietrza Atlas Copco"