Sprężarka wyporowa, której komora sprężania jest przestrzenią utworzoną pomiędzy dwoma zazębiającymi się wirnikami w kształcie śruby i wewnętrzną ścianą korpusu. W miarę obrotu wirników komora sprężania zostaje w pierwszej kolejności odcięta od otworu wlotowego w korpusie, a następnie miejsce zetknięcia wirników przemieszcza się wzdłuż ich osi zmniejszając w ten sposób objętość komory sprężania, aż do momentu połączenia się jej z wylotem.

Sprężarnie powietrza w sprężarce śrubowej. Na rysunku 1 powietrze wypełnia przestrzeń pomiędzy wirnikami. Przy każdym obrocie, przestrzeń ta, coraz bardziej się zawęża.

Zasada działania rotacyjnej sprężarki wyporowej z tłokiem w kształcie śruby została sformułowana w roku 1930 kiedy poszukiwano sprężarki o dużej wydajności i stałym przepływie w zmieniających się warunkach.Podstawowymi częściami elementu śrubowego są wirniki męskie i żeńskie obracające się w przeciwnych kierunkach przy zmniejszającej się przestrzeni między nimi i obudową.

Każdy element śrubowy ma stały, zintegrowany stosunek ciśnień, który jest zależny od jego długości, skoku śruby i kształtu szczeliny wylotowej. Aby osiągnąć najlepszą skuteczność stosunek ciśnień musi być dostosowany do wymaganego ciśnienia roboczego.

Element sprężający smarowanej olejem sprężarki śrubowej.

Sprężarka śrubowa nie jest wyposażona w zawory i nie ma żadnych sił mechanicznych powodujących stan nierównowagi. Oznacza to, że może pracować przy dużej prędkości obrotowej wałka i łączyć duży współczynnik przepływu z małymi wymiarami zewnętrznymi. Siła działająca osiowo, zależna od różnicy ciśnień między wlotem i wylotem musi być przenoszona przez łożyska. Śruba, która początkowo była symetryczna w wyniku eksperymentów przybiera teraz różne asymetryczne kształty.

Sprężarka śrubowa GX18 z otwartą obudową, widok z przodu.

Sprężarka śrubowa GX18 z otwartą obudową, widok z tyłu.

Hasło pobrane z "Akademii Sprężonego Powietrza Atlas Copco"