Sprężarka wyporowa, w której komora sprężania to przestrzeń powstała pomiędzy wewnętrznymi ściankami cylindrycznego korpusu, walcowym wirnikiem umieszczonym mimośrodowo wewnątrz korpusu oraz łopatkami wysuwającymi się promieniowo ze szczelin w wirniku i szczelnie przylegającymi do ścianek korpusu. Podczas obracania wirnika w pierwszej kolejności następuje odcięcie komory od otworu wlotowego w korpusie, a następnie rozpoczyna się zmniejszanie objętości komory (na skutek mimośrodowego umieszczenia wirnika, łopatki stopniowo wsuwają się do jego szczelin), trwa to do momentu połączenia z otworem wylotowym.

Sprężarka łopatkowa.

Zasada działania sprężarki łopatkowej jest taka sama jak wielu silników pneumatycznych. Łopatki są zwykle wykonane ze stopów specjalnych, a większość sprężarek jest smarowana olejem. Wirnik z wbudowanymi promieniowo łopatkami zamontowany jest mimośrodowo w obudowie stojana. Kiedy wirnik obraca się łopatki są dociskane do ścianek stojana na skutek działania siły odśrodkowej. Powietrze jest zasysane gdy odległość między wirnikiem i stojanem zwiększa się. Powietrze zostaje zamknięte w kieszeniach powietrznych których objętość zmniejsza się w czasie ruchu wirowego. Powietrze jest wypychane po natrafieniu na szczelinę wylotową.

Hasło pobrane z "Akademii Sprężonego Powietrza Atlas Copco"