Teoretycznie gaz może być sprężany izentropowo lub izotermicznie. Może to mieć miejsce jako część przemiany odwracalnej. Jeżeli sprężony gaz może być natychmiast wykorzystany przy temperaturze jaką osiągnął na końcu procesu sprężania to przemiana izentropowa będzie miała pewne przewagi. W rzeczywistości gaz rzadko może być wykorzystywany bezpośrednio bez uprzedniego schłodzenia. Dlatego też częściej stosowana jest przemiana izotermiczna, która wymaga również mniej pracy.W praktyce prowadzi się próby schładzania gazu w trakcie sprężania.

Obszar zacieniowany obrazuje pracę, która zostaje zaoszczędzona dzięki podzieleniu sprężania na dwa stopnie.

Jak wiele można w ten sposób zyskać pokazuje przykład gdzie przy ciśnieniu roboczym 7 bar teoretycznie przy przemianie izentropowej wymagana jest o 37% wyższa moc sprężarki niż przy przemianie izotermicznej. Praktycznym sposobem na zredukowanie zjawiska ogrzewania się gazu jest sprężanie w kilku stopniach. Gaz jest schładzany po każdym stopniu sprężania i sprężany dalej. Podnosi to również efektywność ponieważ współczynnik ciśnień w pierwszym stopniu jest zmniejszony. Pobór mocy jest najmniejszy jeżeli każdy stopień ma ten sam stosunek ciśnień. Im więcej jest stopni sprężania tym bardziej cały proces przypomina sprężanie izotermiczne. Jednakże istnieją ekonomiczne ograniczenia liczby stopni sprężania, które mogą być zaprojektowane dla danej instalacji.

Hasło pobrane z "Akademii Sprężonego Powietrza Atlas Copco"